نقل مىكنند ، كه فرموده ( من شهر دانشم و على دروازهء آنست ، شيعه ائمه را معصوم ميدانند ، ائمه اطهار بعقيده شيعه داراى اختيار مطلقه هستند كه بعد از پيغمبر ( ص ) پيشواى شيعه قرار مىگيرند از جمله اصول عقايد شيعه اين است كه امام دوازدهم حضرت مهدى فرزند امام حسن عسگرى از حين ولادت باسعادت در سنه 255 بوده تا زمان رحلت جناب على ابن محمد السيمرى كه سنهء سيصد و بيست و نه بوده مدت غيبت صغرى بوده كه در اين مدت طبق روايت علماى شيعه هفتاد و چهار سال خواص از شيعيان و مؤمنين شرفياب خدمتش ميشدند ، بعد از رحلت على ابن محمد السيمرى تا ظهور غيبت كبرى نموده ، و در غيبت كبرى امور ديانتى را علماى اعلام و مجتهدين كه نواب آن بزرگوارند انجام ميدهند فرقه شيعه كه عقايد فوق را دارا مىباشند با ساير مسلمين كه اساس مذهب‌شان فقط روى اقوال پيغمبر ( ص ) و خلفاى راشدين است باهم مخالفت و اختلافى ندارند و بين آنها كاملا و داد ، دوستى مىباشد برعكس مذهب مسيحى كه جنگ‌هاى خونين بين كاتوليك‌هاى روم اسپانيا با اجداد پروتستان ، رويداده است . و چنين معلوم مىشود كه آنها شيعه و سنى و هرمذهب كه مسلمان‌ها دارند باهم اتحاد و اتفاق و وحدت كلمه دارند اين مطلب خيلى اهميت دارد كه فقها ، و مجتهدين سنت و جماعت پيرو اقوال و فتاوى مؤسسان فرق چهارگانه يعنى حنبلى ، شافعى ، حنفى ، و مالكى مىباشند . بر خلاف آنها مجتهدين شيعه كه تابع احكام قرآنى هستند كه ائمه اطهار آنها را تفسير يا بيان و يا تأويل نموده باشند ، مىباشند و در عين‌حال هم باجتهاد معتقد مىباشند ، بنابراين مىتوانند حكمى را طبق قواعد اجتهاديه تغيير داده و حكم تازه‌اى استنباط كنند ، ما اين مطلب را اضافه كنيم كه پادشاهان شيعه داراى اختيارات مذهبى نيستند بر خلاف سلاطين ترك در ميان اهل تسنن كه مقام اولى الامرى را دارا مىباشند در ايران پس از سلاطين صفوى پادشاه اگرچه عملا فعال ما يشاء است حتى قانون هم وضع مىكند